adplus-dvertising

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ ΣΤΟN ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΟ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ “Νίκος Αντωνιάδης” – ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗΣ ΑΠΑΤΗΣ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ – POST -27 / 27 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2020 – 7:16 μ.μ. / “ΕΝ ΑΝΑΜΟΝΗ ΤΗΣ ΑΠΑΝΤΗΣΗΣ ΤΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, ΟΙ ΔΙΚΕΣ ΜΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ-ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΕΙΣ ΣΕ ΣΧΟΛΙΑ ΚΑΙ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΩΣ ΜΟΥ”… Ο Νίκος Αντωνιάδης που όλοι γνωρίσατε, από τότε…

Συνεχίζουμε!
27o post.
ΕΔΩ τα προηγούμενα 26 post.
Αξίζει να διαβάσετε αυτό το post.
Λέει πολλά για μένα.
Από τότε…
Τότε, όταν δεν ήξερα ότι δεν θα έκλεβα απλά “λίγο χρόνο από τις επαγγελματικές ασχολίες μου” για τη μάχη αυτή, στην οποία χωρίς να το συνειδητοποιώ τότε είχα ήδη ριχθεί, αλλά ότι λίγο αργότερα δεν θα υπήρχαν …άλλες επαγγελματικές ασχολίες για μένα…
Ούτε ήξερα τι “αντίποινα” με περίμεναν…
Διαβάζοντας ξανά την προτελευταία δημοσίευσή μου, καταλαβαίνω ότι για όλο αυτό είχα ήδη προετοιμαστεί…
…”Η ποινική δικηγορία που έχω επιλέξει να ασκώ έχει το τίμημά της.

Αν σταματήσω όμως να την ασκώ, θα σταματήσω και να υπάρχω.“…
****************
ΕΝ ΑΝΑΜΟΝΗ ΤΗΣ ΑΠΑΝΤΗΣΗΣ ΤΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ,

ΟΙ ΔΙΚΕΣ ΜΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ-ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΕΙΣ ΣΕ ΣΧΟΛΙΑ ΚΑΙ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΩΣ ΜΟΥ

Οι δημόσιες αναρτήσεις στο facebook δεν γίνονται ούτε εν είδει διαγωνισμού σε likes ούτε πολλώ μάλλον για να αποσπάσει ο αναρτήσας θετικές αντιδράσεις, επαίνους και συγχαρητήρια, να ανεβάσει το εγώ του και να ικανοποιήσει την αυταρέσκειά του.

Όποιος λειτουργεί κατ’ αυτόν τον τρόπο στο facebook είναι, επιτρέψτε μου να πω, επιεικώς και τουλάχιστον ανόητος.

Υπό την έννοια αυτή, προσπερνώ τις θετικές αντιδράσεις και σχόλια, τα οποία μου προσφέρουν ικανοποίηση στο βαθμό και μόνο που διαπιστώνω ότι η δική μου λογική συμβαδίζει εν τέλει με την κοινή λογική, η οποία δυστυχώς απουσιάζει εν πολλοίς από το δημόσιο βίο της χώρας. Και κλέβω λίγο χρόνο από τις επαγγελματικές ασχολίες μου, για να δώσω κάποιες απαντήσεις και διευκρινίσεις επί σχολίων και μηνυμάτων, δια των οποίων διατυπώθηκαν διάφοροι προβληματισμοί επί του περιεχομένου της κίνησής μου και των κινήτρων αυτής.

H ανάρτησή μου αποκλειστικό σκοπό είχε να αναδείξει την ανισότητα στην εφαρμογή των μέτρων για την προστασία της δημόσιας υγείας από τη διάδοση του κορωνοϊού.

Κάποιοι, λοιπόν, με κατηγόρησαν ότι “συστράτευσα τους θρησκόληπτους” με την ανάρτησή μου!

Η απάντησή μου είναι ότι τους “θρησκόληπτους”, όπως υποτιμητικά αποκάλεσαν το σύνολο των χριστιανών και συνακόλουθα και εμένα, τους συστράτευσε το κράτος με την άνιση αντιμετώπιση των πολιτών στην εφαρμογή των μέτρων και όχι εγώ που ανέδειξα την ανισότητα αυτή.

Μεταξύ των 524 ανθρώπων, έως την ώρα που συντάσσεται το παρόν, που ανταποκρίθηκαν θετικά στην ανάρτησή μου, και των 281 που την κοινοποίησαν (και άλλων τόσων που κοινοποίησαν την κοινοποιηθείσα ανάρτηση), να είστε βέβαιοι ότι υπήρχαν π.χ. και χειμερινοί κολυμβητές, στους οποίους απαγορεύτηκε η χειμερινή κολύμβηση σε ερημικές παραλίες γιατί εκρίθη ότι έθεταν σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία, σε κάποιους δε επιβλήθηκαν και πρόστιμα, ενώ την ίδια ώρα παρακολουθούσαν οργισμένοι τους δεκάδες πολίτες να συνωστίζονται κάτω από την καρότσα της Πρωτοψάλτη, τραγουδώντας και χορεύοντας, σε ένα χάπενινγκ που όχι απλώς ανέχθηκε το επίσημο κράτος αλλά το οργάνωσε κιόλας, δια της τοπικής αυτοδιοίκησης της πρωτεύουσας, υπό τις ευλογίες του παρευρισκόμενου πρωθυπουργού.

Όταν οι πολίτες πρέπει να συμπληρώσουν και να υπογράψουν βεβαίωση για να πάνε στην …τουαλέτα, και είναι υποχρεωμένοι να υφίστανται τον εγκλεισμό τους στα σπίτια τους (και δεν έχουν όλοι μονοκατοικίες με κήπους), υπό την απειλή προστίμων, δυσβάστακτων γι αυτούς εν μέσω πρωτοφανούς οικονομικής κρίσης, δεν μπορούν να ανεχθούν την ανισότητα αυτή, η οποία, πέραν της ηθικής, έχει και σαφέστατη ποινική διάσταση, αφού, εφόσον τα μέτρα ορθώς ελήφθησαν για την προστασία της δημόσιας υγείας, οι συμπεριφορές που εκδηλώθηκαν κατά την περιφορά της καρότσας της Πρωτοψάλτη, συνιστούν τα αδικήματα της παράβασης καθήκοντος και της έκθεσης σε κίνδυνο της υγείας και της ζωής, κατά τα άρθρα 259 και 306 του Ποινικού Κώδικα, των συμμετασχόντων στο χάπενινγκ και όλων όσοι εν συνεχεία ήρθαν καθ’ οιονδήποτε τρόπο σε επαφή με αυτούς, στην υποτιθέμενη μολυσμένη αυτή αλυσίδα του κορωνοϊού, της οποίας όλοι είμαστε κρίκοι της. Οι δε σχετικές ευθύνες είναι μεγάλες και πρέπει να αναζητηθούν και να αποδοθούν.

Και επιμένω ότι σε ένα χριστιανικό κράτος δικαίου δεν μπορεί να γίνει ανεκτό και αποδεκτό να απαγορεύεται η περιφορά του Επιταφίου αλλά όχι αυτή μίας τραγουδοποιού, υπό τις αυτές ακριβώς συνθήκες.

Εάν ο χειμερινός κολυμβητής στην ερημική παραλία εξέθεσε σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία, όπερ ακόμη αδυνατώ να κατανοήσω καίτοι προσπάθησα, αντιλαμβάνεστε όλοι εσείς (οι έστω ελάχιστοι), σε ποιο βαθμό την εξέθεσαν οι δεκάδες πολίτες που συνωστίστηκαν κάτω από την καρότσα της Πρωτοψάλτη.

Στο βαθμό που συμφωνείτε με τη λήψη και εφαρμογή των μέτρων και την ανάγκη επιτήρησης της εφαρμογής αυτής και επιβολής των σχετικών κυρώσεων στους παραβάτες, δεν μπορεί να μη συμφωνείτε ότι εν προκειμένω παραβιάστηκαν τα μέτρα και ότι ήταν επιβεβλημένη η εκ του νόμου επιβολή αντίστοιχων κυρώσεων και η διακοπή της συναυλίας. Και ότι, επομένως, δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτά τα δύο μέτρα και τα δύο σταθμά στην αντιμετώπιση των παραβιάσεων αυτών.

Εάν διαφωνείτε, έχει καλώς, αλλά στην περίπτωση αυτή αντιλαμβάνεστε ότι οι απαγορεύσεις στις εκκλησίες, και όχι μόνον, προσλαμβάνουν την μέγιστη πλέον απαξία, κοινωνική και ηθική.

Η ανάρτηση είχε απήχηση διότι ο κόσμος ταυτίστηκε με μία ενέργεια η οποία ξέφυγε από την απλή δημόσια έκφραση της εύλογης αγανάκτησής του για την άνιση αντιμετώπισή του, μέσω των αναρτήσεών του στο fb, και μετουσιώθηκε σε μία ουσιαστική κίνηση προς το κράτος που όχι μόνο ανέχθηκε αλλά συμμετείχε ενεργά στην ανισότητα αυτή, και τώρα ο κόσμος αυτός περιμένει, όπως εγώ, εξηγήσεις και απαντήσεις.

Απαντήσεις που εάν δεν δοθούν, θα είναι σειρά του κόσμου αυτού να περιμένει να επιβληθούν κυρώσεις σε αυτούς που παρανόμως θα αρνηθούν να δώσουν τις απαντήσεις, αλλά και σε αυτούς που παραβίασαν τις διατάξεις, που φάνηκε να ισχύουν για τους μεν αλλά όχι για τους δε. Δεν μπορεί το κράτος να μας ζητάει να ρουφιανεύουμε τους καπνιστές και να τηρούμε το νόμο, αλλά να ανεχόμαστε την παραβίασή του από τους άλλους, όταν αυτή η παραβίαση επιδοκιμάζεται από το κράτος αυτό που υποθάλπει τους παραβάτες.

Ώστε τα σχετικά μηνύματα δεν τα στέλνω εγώ αλλά αυτοί που έλαβαν τις αποφάσεις του περιορισμού των ατομικών ελευθεριών, στα όρια ή και πέρα από αυτά, του Συντάγματος, και εν συνεχεία αντιμετώπισαν πολίτες και καταστάσεις με δύο μέτρα και δύο σταθμά στην τήρηση των αποφάσεων αυτών.

Ώστε η ανάρτησή μου δεν απευθυνόταν σε θρησκόληπτους, αλλά σε εύλογα αγανακτισμένους πολίτες και στους σκεπτόμενους χριστιανούς, των οποίων τα χριστιανικά αισθήματα τσαλαπατήθηκαν από την εικόνα αυτή της ανισότητας.

Κάποιοι, πάλι, σχολίασαν ότι δόθηκε υπερβολική σημασία σε ένα “γραφικό event”.

Εντούτοις, εάν επρόκειτο για κάτι τέτοιο, ουδόλως θα με ενδιέφερε ούτε θα με είχε απασχολήσει, ακόμη και στο πλαίσιο ενός απλού σχολίου σε μία ανάρτηση τρίτου. Με απασχόλησε επειδή ενείχε τα στοιχεία αυτά της ανισότητας που προανέφερα, ως προς την αντιμετώπιση των πολιτών στην εφαρμογή των μέτρων απαγόρευσης. Αυτήν την ανισότητα, επαναλαμβάνω, αναδεικνύω, η οποία ενέχει σοβαρά στοιχεία ηθικής και ποινικής διάστασης, ώστε διαφωνώ απόλυτα με την υποβάθμιση της παραβίασης της νομιμότητας υπό το βλέμμα των αστυνομικών υπαλλήλων σε μία απλή “κράμπα” ή σε “ατυχές γεγονός”, όπως διάβασα, στο Μέγαρο Μαξίμου. Σε αντίστοιχες “κράμπες” και “ατυχή γεγονότα” είχαμε επιβολή προστίμων, αφαίρεση πινακίδας και αυτόφωρες συλλήψεις.

Την ώρα που το κράτος εξήντλησε την αυστηρότητά του στην επιβολή προστίμων σε δεκάδες περιπτώσεις που ωχριούν σε σοβαρότητα (ως προς την διακινδύνευση της δημόσιας υγείας, για την προστασία της οποίας υποτίθεται ότι ελήφθησαν τα μέτρα) μπροστά σε ό,τι συνέβη κατά τη διάρκεια της περιφοράς του θίασου της Πρωτοψάλτη, δεν είναι δυνατόν να γίνει ανεκτή όχι μόνο η ανοχή αλλά και η συμμετοχή του κράτους (αφού το χάπενινγκ οργανώθηκε από το δήμαρχο Αθηναίων) στην παραβίαση των διατάξεων της απαγόρευσης.

Εις ό,τι δε αφορά στη “ψυχαγωγία των ασθενών” των νοσοκομείων, την οποία κάποιοι επικαλέστηκαν, θυμίζω ότι χιλιάδες πιστοί ζητούσαν την περιφορά του Επιταφίου για αντίστοιχους λόγους για τους οποίους υποτίθεται πέρασε η καρότσα της Πρωτοψάλτη από τα νοσοκομεία, αλλά αυτή η περιφορά απαγορεύτηκε.

Απαγορεύτηκε να χτυπάνε οι καμπάνες, αλλά δεν απαγορεύτηκε να τραγουδάει η Πρωτοψάλτη σε όλη την Αθήνα.

Και όχι μόνο δεν απαγορεύτηκε, αλλά οργανώθηκε και από το επίσημο κράτος, δια της τοπικής αυτοδιοίκησης της πρωτεύουσας, με τις ευλογίες του ίδιου του πρωθυπουργού.

Ο κ. Μπακογιάννης, μετά το σάλο που δημιουργήθηκε, βγήκε να δώσει εξηγήσεις. Δεν είπε όμως τίποτα για την ταμπακιέρα, τίποτα για την ουσία, παρά αναφέρθηκε και αυτός στη “ψυχαγωγία” του κόσμου, σημειώνοντας ότι “δεν θα ξεχάσουμε ποτέ αυτήν την ημέρα”.

Πρέπει λοιπόν πράγματι να φροντίσουμε ότι δεν θα ξεχάσουμε αυτήν την ημέρα, ούτε εμείς ούτε αυτοί που παραβίασαν το νόμο, σε δημόσια θέα και μπροστά στα έκπληκτα και οργισμένα, μπροστά από τις τηλεοράσεις και τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, μάτια των νομιμόφρονων πολιτών.

Βγήκε και η Άλκηστις Πρωτοψάλτη. Δεν με ενδιαφέρει όμως τι είπε. Δεν είναι το πρόβλημά μας η κυρία Πρωτοψάλτη. Άλλοι και αλλού είναι το πρόβλημά μας.

Κάποιοι απέδωσαν στην ανάρτηση και στην κίνησή μου αυτή εν γένει, αντιπολιτευτικά κίνητρα.

Απαντώ και σ’ αυτούς:

Εφόσον θεωρείτε ότι τα μέτρα ορθώς επιβλήθηκαν, για την προστασία της δημόσιας υγείας, και ότι καλώς επιβάλλονται κυρώσεις στους παραβάτες, δεν θα έπρεπε να διαφωνήσετε με το περιεχόμενο της ανάρτησης. το οποίο δεν είχε αυτήν την απήχηση, επειδή εγώ και όσοι αντέδρασαν θετικά στην ανάρτησή μου, βρήκαμε ευκαιρία να εκδηλώσουμε τα αντιπολιτευτικά μας αισθήματα.

Πρέπει να πει κάποιος σε όλους αυτούς ότι όλοι όσοι αντιδρούν στην παραβίαση της λογικής, του νόμου και της αρχής της ισότητας, δεν είναι αναγκαία ούτε “θρησκόληπτοι” ούτε “αντιπολιτευόμενοι”.

Όσο και αν εξυπηρετούν οι ταμπέλες αυτές όταν δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τη δημόσια κριτική.

Η ανάρτηση αυτή είχε απήχηση, διότι εξέφρασε τη γενική αγανάκτηση του κόσμου για την άνιση αντιμετώπιση των πολιτών στην εφαρμογή αυτών ακριβώς των μέτρων. Μία αγανάκτηση η οποία δεν περιορίστηκε αυτή τη φορά στην αντίδραση των πολιτών δια των αναρτήσεών τους στο fb, αλλά μετέφερε την αγανάκτηση αυτή σε ένα αίτημα προς το επίσημο κράτος για εξηγήσεις για τους λόγους που την προκάλεσαν. Και πολύς κόσμος ταυτίστηκε με την κίνηση αυτή, γιατί ήταν ουσιαστική και κάτι που όλοι ήθελαν να το κάνουν, και θα το έκαναν αν είχαν τον τρόπο ή κάποιος τους τον έδειχνε.

Μακριά από μένα τα αντιπολιτευτικά κίνητρα, μία ματιά άλλωστε στις αναρτήσεις μου θα σας έπειθαν ότι κάθε άλλο παρά Συριζαίος είμαι, αν κάτι τέτοιο πέρασε από το μυαλό κανενός. Και γενικά δεν είμαι τίποτα από όλα αυτά, δεν έχω ταμπέλες, και όπως έχω επίσης δημόσια πει, τις ταμπέλες τις χρησιμοποιώ μόνο για το “προσοχή σκύλος”:

Δεν είμαι “οπαδός” κανενός κόμματος.

Οπαδός της κοινής λογικής είμαι και αντιδρώ όταν αυτή παραβιάζεται.

Φοβάμαι όμως ότι η ίδια η κυβέρνηση αντιπολιτεύεται τον εαυτό της, διαχωρίζοντας τους πολίτες, ψηφοφόρους της και μη, σε πολίτες πρώτης και δεύτερης κατηγορίας, αποδομώντας ό,τι “κατάφερε” να πετύχει με την αντιμετώπιση της υγειονομικής κρίσης, με τη συμπεριφορά της αυτή, τα εκατομμύρια που μοίρασε στα Μ.Μ.Ε. για την αρχικά δωρεάν διαφημιστική εκστρατεία για τον κορωνοϊό, και αυτά που επιχείρησε να μοιράσει στα ΚΕΚ στο φιάσκο της τηλεκατάρτισης και της απαξίωσης του συνόλου των επιστημόνων της χώρας.

Το γεγονός δε που με προβληματίζει είναι ότι η οργάνωση της κινητής συναυλίας της Άλκηστης Πρωτοψάλτη και η “νομιμοποίηση” όλων αυτών που συνέβησαν από τον ίδιο τον πρωθυπουργό δια της παρουσίας του, είναι αδύνατον με βάση την κοινή λογική να μην έγινε αντιληπτό από τους κυβερνώντες ότι θα προκαλούσε το κοινό περί δικαίου αίσθημα και θα δημιουργούσε κύματα αγανάκτησης στους πολίτες που αισθάνθηκαν ταπεινωμένοι και καταφρονεμένοι, σαν τους ήρωες του Ντοστογιέφκσι, βλέποντας τις εικόνες της ανισότητας στις οθόνες τους.

Και με προβληματίζει, γιατί δύο τινά μπορεί να συμβαίνουν εδώ:

Είτε η κυβέρνηση δεν αντιλήφθηκε το πασιφανές, ώστε γεννάται το ερώτημα πώς θα χειριστεί άλλα, μείζονα οικονομικά και διεθνή ζητήματα, στα οποία τα πράγματα δεν θα είναι τόσο απλά και καθαρά.

Είτε η κυβέρνηση το αντελήφθη, ώστε γεννώνται άλλα, εξίσου σοβαρά, ερωτήματα, δικαιώνοντας εν τέλει όλους αυτούς που διαμαρτύρονται ότι η κρίση του κορωνοϊού προσέφερε το έδαφος για να πληγεί ΚΑΙ η Ορθοδοξία, η οποία, πάνω απ’ όλα, συνδέεται, ίσως όσο τίποτα άλλο, με την εθνική μας ταυτότητα. Και που βλέπουν τελικά ότι δεν αφαιρέθηκαν μόνο οι πινακίδες του οχήματος που μετέφερε την εικόνα της Παναγίας στο Αίγιο, αλλά κυρίως και χειρότερα, τα ίδια αυτά τα διαχρονικά χριστιανικά σύμβολα και στοιχεία της εθνικής μας ταυτότητας.

Ορθοδοξία και εθνική ταυτότητα, την οποία, οφείλω να επισημάνω, υπερασπίστηκαν οι απλοί πολίτες και χριστιανοί, αλλά όχι οι ιεράρχες μας, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων. Και δεν μιλάω για τις επιπόλαιες και επικίνδυνες φωνές εκείνων των ιεραρχών που διαδήλωναν την πεποίθησή τους ότι ο ιός δεν μεταδίδεται με τη θεία κοινωνία, αλλά για τους λίγους, ελάχιστους ιεράρχες, που στη βάση κατ’ αρχήν της κοινής λογικής, με επιχειρήματα και σοβαρότητα, αντέδρασαν στις υπερβολές του κράτους, το οποίο έφτασε στο σημείο να απαγορεύσει ακόμη και τους χτύπους στις καμπάνες των εκκλησιών τις ημέρες του Πάσχα, την ίδια ώρα, επαναλαμβάνω, που όχι μόνο επέτρεψε αλλά και οργάνωσε την κινητή συναυλία της Άλκηστης Πρωτοψάλτη.

Πολλώ μάλλον, δεν υπερασπίστηκε την Ορθοδοξία ο ίδιος αυτός ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος.

Ο υποτιθέμενος ταγός αυτός της ορθόδοξης πίστης, δυστυχώς γι αυτόν, …εζυγίσθη, εμετρήθη, και ευρέθη ελλιπής.

Τέλος, σε αυτούς που με συγχαίρουν για το θάρρος μου, υπονοώντας ξεκάθαρα τους κινδύνους που ελλοχεύουν για τυχόν “αντίποινα”, έχω να τους πω ότι αφενός εντυπωσιάζομαι από το πώς απλές και αυτονόητες ατομικές ενέργειες δημιουργούν την αυθόρμητη επιθυμία στον κόσμο να εκφράσει το θαυμασμό του κατ’ αρχήν και πρωτίστως για το πρόσωπο που ενεργεί και το θάρρος του να ενεργήσει, και δευτερευόντως για την ενέργεια αυτή καθ’ εαυτή και το περιεχόμενό της, μέσα από την οποία αισθάνεται ότι εκφράζεται και ο ίδιος (ώστε καθίσταται εμφανές το κενό της συλλογικής δράσης), αφετέρου ότι δεν είναι η πρώτη φορά, και ούτε αυτή θα είναι η τελευταία, που συγκρούομαι με ισχυρά πρόσωπα, στην πολιτική, τον επιχειρηματικό κόσμο και στο χώρο της Δικαιοσύνης.

Η ποινική δικηγορία που έχω επιλέξει να ασκώ έχει το τίμημά της.
Αν σταματήσω όμως να την ασκώ, θα σταματήσω και να υπάρχω.

Τελευταίες Ειδήσεις

Ή τώρα ή ποτέ…

Το έσχατα της ανθρώπινης ψυχής…

Scroll to top
x